Μισθοφορία και Survivor

Κάποιοι προβληματισμοί γύρω από το survivor

Τηλεόραση δεν βλέπω. Ποτέ. Έμαθα από φίλους ότι συμμετέχει συνάδελφος λογοθεραπευτής και τότε με τράβηξε και είδα μερικά βιντεάκια στο youtube.

Η χρήση της ιδιότητας “πρώην μισθοφόρος” από την αρχή εντύπωση και χρειάστηκε τρεις εβδομάδες για να συγκεκριμενοποιήσω τις σκόρπιες σκέψεις που δημιουργήθηκαν. Ένας λογοθεραπευτής, ένας άνεργος, ένας προπονητής ράγκμπι και ένας πρώην μισθοφόρος...

Μήπως υπάρχει πλέον και αυτή η επαγγελματική προοπτική και ήρθε ο καιρός να το μάθουμε; Μήπως είναι καλό να δούμε με άλλο μάτι - πιο επιχειρηματικό -τους πολέμους που ξεσπούν στην γειτονιά μας; ή μήπως οι χρηματοδότες της παραγωγής ψάχνουν εργάτες για τις δουλίτσες τους; Ή μήπως είμαι ψείρας και υπερευαίσθητος;  

Αν αντί για την ιδιότητα “πρώην μισθοφόρος” βλέπαμε “πρώην μαστροπός”, “πρώην έμπορος ναρκωτικών” ή “πρώην εθελοντής πολεμιστής” δεν θα χτυπούσε κάπως;

Δε θα ασχοληθώ με το αν υπάρχει πραγματική αντιστοιχία ανάμεσα στον τίτλο και στο πραγματικό παρελθόν του συγκεκριμένου προσώπου. Πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε με πολύ μεγάλη δόση υπερβολής. Δεν έχω τίποτα με το πρόσωπο, αυτό που ενοχλεί είναι η «ταμπελοποίηση» της συγκεκριμένης ιδιότητας και η χωρίς συστολή και σύνεση προβολή της σε ένα τόσο δημοφιλές πρόγραμμα.

Ίσως λόγω του ότι έχω προηγούμενη εμπειρία και ξέρω από πρώτο χέρι τι σημαίνει πραγματικός μισθοφόρος, έχω αυτή την ενόχληση όταν προβάλλεται αυτή η ιδιότητα. Είχα γνωστό πρώην μισθοφόρο, είχε λάβει μέρος σε 2 πολέμους και είχε εμπιστευτεί στους πιο κοντινούς του φίλους το ότι ήταν μισθοφόρος καθώς και το τι σημαίνει αυτό. Μέσες-άκρες σημαίνει ότι είχε σκοτώσει πάνω από δέκα ανθρώπους, εκ των οποίων οι περισσότεροι άμαχοι, καθώς και ότι για να μπορεί απλώς να υπακούει σε διαταγές πριν από τις μάχες έπαιρνε κάποιες “ουσίες” που παρείχαν σε όλους τους μισθοφόρους στρατιώτες. Αυτές οι ουσίες βοηθούσαν να περνάει σε μια κατάσταση, όπως μας την είχε περιγράψει, αυξημένης εγρήγορσης αλλά μειωμένης συνείδησης. Κάτι μεταξύ ξύπνιου και ύπνου. Το άτομο, όσο το γνώρισα, έπασχε από ψυχολογικά προβλήματα. Δεν μπορούσε να μην έχει όπλο πάνω του, δεν μπόρεσε να κάνει μόνιμη σχέση, ούτε δουλειά και ξαφνικά χάθηκαν για πάντα τα ίχνη του.

Για εμένα, μισθοφόρος, σημαίνει πηγαίνω στον πόλεμο για χρήματα, στην πλευρά που μου γίνεται η καλύτερη προσφορά και δεν ασχολούμαι με το ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Με δύο κουβέντες: σκοτώνω γιατί πληρώνομαι. Υπάρχουν αυτοί που σκοτώνουν για το υποκειμενικά προσδιορισμένο δίκαιο. Οι πολιτικοί εγκληματίες, οι επαναστάτες κλπ. Αυτοί που πίστεψαν πως σκοτώνοντας θα διορθώσουν τον κόσμο, λες και δεν υπάρχει άλλο μέσο για αυτό το σκοπό... Ο μισθοφόρος όμως δεν σκοτώνει για να γίνει καλύτερος ο κόσμος, αλλά για να γίνει καλύτερη η τσέπη του. Λες και δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να γίνει καλύτερη η τσέπη του.

Το ανησυχητικό δεν είναι ότι επιλέχτηκε ο συγκεκριμένος άνθρωπος με το συγκεκριμένο και άγνωστο παρελθόν. Η «ετικέτα» με ανησυχεί και η ευκολία προβολής της. Μα πιο πολύ η μη αντίδραση με ανησυχεί. Ξέρω καλά πως αν υπάρχουν άνθρωποι που θα αντιδρούσαν έντονα μπροστά σε άλλες ιδιότητες όπως πρώην πόρνη, πρώην σφαγέας(βοοειδών), πρώην φαλαινοθήρας, νυν πολιτικός, στρατιωτικός, παπάς ή αστυνόμος. Πού είναι οι αντιδράσεις τους τώρα;

Τα παιδιά μας βλέπουν δυστυχώς τηλεόραση και βλέπουν Survivor. Μήπως προβάλλοντας με ευκολία αυτή την «πρώην» ιδιότητα τα βλέπουν κάποιοι ως υποψήφιους, ως μελλοντικούς;

Πρώην άνθρωπος

Facebook Comments Box